مهمترین نکته در آغاز و تداوم رشدی خوب وموثر ،مسئله ی تغذیه جوجه شترمرغ ها می باشد که می تواند در دراز مدت بر روی آینده ی تولیدی پرندگان نیز تاثیر داشته باشد .
پرورش جوجه شترمرغ در طی سه ماه اول خیلی حساس است و نسبت به سن های دیگر درصد تلفاتشان بیشتر می باشد. رعایت بهداشت و تغذیه ی دقیق و مناسب امری ضروری برای به حداقل رساندن تلفات است .
برای اینکه به بازده پیشینه در امر خوراک دستیابی داشته باشیم از راه کارهای ساده می توانیم استفاده کنیم که در ادامه ی مطلب به بعضی از آن ها اشاره می شود:
برای تحریک اشتهای جوجه شترمرغ ها و تامین ویتامین ها و پروتئین هایشان علاوه بر خود جیره ، برای تحریک اشتهایشان مقدار کمی علوفه ی سبز خرد شده به جیره ی غذای جوجه ها اضافه می شود . در دو هفته ی اول اضافه کردن تکه های هویچ و تکه های ریز تخم مرغ کاملا جوشیده و سفت شده به غذای خشک مفید می باشد .
از بین غذاهای آماده ی تجاری برای بقیه ی حیوانات ، غذای آغازین جوجه بوقلمون و جوجه مرغ برای جوجه شترمرغ ها مناسب است به شرطی که دارای داروهای ضد کوکسیدیوز یونوفور نباشد.
برای بهبود بخشیدن به ساختار آغازی دان ماکیان که اغلب به دلیل ریزی بیش از حد برای جوجه شترمرغ مناسب نمی باشد وبه دلیل کم بودن الیاف خام ،( بسته به سن جوجه ) به غذایشان یونجه یا شبدر ریز شده اضافه کرد . همچنین افزودن فسفات کلسیم ، یا پودر استخوان یا خرده صدف و یا سنگ ریزه های آهکی به دلیل ناکافی بودن کلسیم و فسفر به این جیره ها اضافه کنید .
جوجه شترمرغ قبل از اینکه پوسته تخم را بشکند ، کیسه ی زرده را از طریق ناف به محوطه شکمی جذب می کند . ممکن است وزن زرده تا حدود یک سوم وزن زمان جوجه باشد . در روزهای اول زندگی جوجه ها ، کیسه زرده به عنوان یک منبع غذایی باعث می شود تا جوجه ها بدون آب و غذا زندگی کرده و نیازی به غذای کمکی نداشته باشند . بنابراین در روزهای اولیه کاهش وزن بدن طبیعی است .
علی رغم این حقیقت بعد از اینکه جوجه ها سرپا شدند یعنی در یک یا دو روزگی باید آب و غذا داشته باشند . جوجه شترمرغ ها مجبورند که غذا خوردن را یاد بگیرند. هرچند به صورت غریزی به دنبال غذا می روند اما نمی توانند غذاها را در دان خوری ها تشخیص دهند . احتمال تلف شدن جوجه ها در اثر گرسنگی یا خوردن اشیاء و انباشته شدن معده وجود دارد.
پس بنابراین بهتر است که بر روی بستر سیمانی ، حصیر پلاستیکی یا گونی جوجه ها پرورش داده شوند . باید مرتبا کف ومواد بستر به کار رفته شستشو شوند . مواد بستر دیگری مثل شن و ماسه و یا پوشال هم توصیه می شود .
برای اینکه جوجه ها به غذای موجود در دان خوری عادت کنند باید گردشگاهشان کوچک در نظر گرفته شود ،دان خوری ها در هر سالن در تمامی نقاط مختلف سالن باید وجود داشته باشند تا به راحتی غذا در دسترس جوجه ها قرار بگیرد .
همچنین در روزهای اول غذا خوری می توان غذا را در دان خوری های طویل ناودانی یا روی پارچه های کتانی، کنفی ( بدون نخ اضافی) یا گونی خالی پاشید . جوجه شترمرغ ها به دلیل کنجکاوی که دارند ، با کشیدن انگشت بر غذا تمایلشان به غذا برانگیخته می شود .
افزودن یا مخلوط کردن علوفه ی سبز خرد شده (برگ کلم ،کاهو ،یونجه ) وهمچنین قطعات هویچ و تخم مرغ کاملا جوشیده و سفت شده به همراه پوسته ، به جیره ی خشک برای تحریک کردن بینایی جوجه برای غذا خوردن موثر است .
علاوه بر این سبز کردن رنگ غذایشان باعث تحریک شدنشان می شود . به منظور آموزش دادن نحوه ی غذا خوردن برخی از پرورش دهندگان یک یا چند جوجه بزرگتر را به همراه جوجه های جوان نگه می دارند .
جوجه های جوان غذاهای آردی را ترجیح می دهند به جای غذاهای پلت . پرندگان معمولا غذاهای مرطوب را بهتر از غذاهای خشک دوست دارند . باید به این نکته توجه کنیم که غذای مرطوب راحت تر فاسد می شود و باعث سوء هضم در جوجه ها می شود .
بایستی به صورت روزانه دان خوری را تمیز کنیم و غذای درون آن را برای جوجه های بزرگتر استفاده کنیم . باید بعد از اولین نوبت تغذیه، مدفوع جوجه را با دقت کنترل کنیم . باید در صورت مشاهده کردن علائم اولیه ی اسهال آنتی بیوتیک به غذا یا آب آشامیدنی آن ها اضافه کنیم .
مصرف دان در ده روز اول زندگی جوجه ها به علت استفاده از ذخیره ی زرده کم باشد . در حال حاضر تغذیه ی محدود مورد بحث می باشد ، بر خلاف روش قبلی یعنی تغذیه ی آزاد
برای دریافت مشاوره حقوقی از وکیل دادگستری خوب در مشهد به سایت دادپلاس مراجعه نمایید